LEARN

Self-directed anger and global irritability are counterproductive, yielding no benefits for anyone, including yourself. Pause, reassess, and introspect on the triggers of your anger and self-hatred. Are they rooted in denied justice or unfulfilled objectives? Are they targeted at a specific issue or a manifestation of disbelief? The construction of Rome was a gradual process, and the arrival of tomorrow’s sunshine is uncertain. It is essential to cultivate adaptability, love, and a genuine appreciation for life, recognizing a higher power. In the absence of sunlight, we must adapt to navigating darkness, leaving a lasting legacy. We should prioritize changing what lies within our control, acknowledging our limitations hourly, and strive to truly live, rather than merely exist, by practicing self-love and cultivating our inner light. (((Anger at yourself, Anger at the world, it doesn’t help anyone, not even yourself! Take a breath; take a look ; reflect on what makes you angry ; reflect on what makes you hate yourself! Is it justice denied or is it goal not achieved? Is it directed at something or is it that you don’t believe? Rome was not built in a day; neither will the sun shine tomorrow. Learn to adapt ; learn to love ; learn to live ; there is God above. When there is no sun , we must learn to live in the dark; that is how we will leave a mark. Change the things that are within our power ; acknowledge what we can’t change hour by hour; we must learn to live, not merely exist; we must love ourselves and create our own light.)))خشم خودخواسته و تحریک‌پذیری کلی، نتیجه‌ی معکوس دارند و هیچ فایده‌ای برای هیچ‌کس، از جمله خودتان، ندارند. در مورد محرک‌های خشم و نفرت از خود مکث کنید، دوباره ارزیابی کنید و درون‌نگری کنید. آیا ریشه در عدالت انکار شده یا اهداف محقق نشده دارند؟ آیا آنها یک مسئله‌ی خاص را هدف قرار داده‌اند یا مظهر ناباوری هستند؟ ساخت رم یک فرآیند تدریجی بود و رسیدن آفتاب فردا نامشخص است. پرورش سازگاری، عشق و قدردانی واقعی از زندگی و شناخت قدرتی والاتر ضروری است. در غیاب نور خورشید، باید با پیمایش در تاریکی سازگار شویم و میراثی ماندگار از خود به جا بگذاریم. باید تغییر آنچه را که در کنترل ماست در اولویت قرار دهیم، محدودیت‌های خود را هر ساعت بپذیریم و با تمرین عشق به خود و پرورش نور درونی خود، تلاش کنیم تا واقعاً زندگی کنیم، نه اینکه صرفاً وجود داشته باشیم. (((خشم از خودت، خشم از دنیا، به هیچ‌کس کمکی نمی‌کند، حتی به خودت! نفسی بکش؛ نگاهی بینداز؛ به آنچه تو را عصبانی می‌کند فکر کن؛ به آنچه تو را از خودت متنفر می‌کند فکر کن! آیا عدالت نادیده گرفته شده یا به هدفی نرسیده‌ای؟ آیا متوجه چیزی است یا چیزی است که به آن اعتقاد نداری؟ رم در یک روز ساخته نشد؛ فردا هم خورشید نخواهد تابید. یاد بگیر که سازگار شوی؛ یاد بگیر که عشق بورزی؛ یاد بگیر که زندگی کنی؛ خدا آن بالا هست. وقتی خورشیدی نباشد، باید یاد بگیریم که در تاریکی زندگی کنیم؛ اینگونه است که اثری از خود به جا خواهیم گذاشت. چیزهایی را که در توان ماست تغییر دهیم؛ آنچه را که نمی‌توانیم ساعت به ساعت تغییر دهیم، تصدیق کنیم؛ باید یاد بگیریم که زندگی کنیم، نه اینکه صرفاً وجود داشته باشیم؛ باید خودمان را دوست داشته باشیم و نور خودمان را خلق کنیم.))

I don’t care who gets upset by this: President Trump, thank you for something bigger than politics.

Thank you for waking up every day at 79 years old and carrying pressure most people could never handle.

Thank you for the missed meals, lost family time, sleepless nights, constant travel, nonstop attacks, and the weight of leading a nation that always demands more.

Thank you for standing back up every single time people tried to tear you down. Thank you for enduring criticism, lies, betrayal, and pressure that would have destroyed most people.

Thank you for giving up comfort, privacy, peace, and the life you already had to sit in one of the toughest positions in the world and fight for this country.

You didn’t need to do any of this. You already had the wealth, success, properties, lifestyle, and freedom.

You could have walked away. Instead, you chose sacrifice. You chose responsibility. You chose America.

Thank you for everything you carried that many people never truly saw. Thank you for continuing to put this country before yourself.

We see you. We appreciate you. And we thank you.

God bless you. God protect you. And may God continue giving you the strength to carry what most people never could.

David J Harris Jr

شهزاده مایکل پهلوان

برایم مهم نیست چه کسی از این موضوع ناراحت می‌شود: پرزیدنت ترامپ، از تو به خاطر چیزی بزرگتر از سیاست متشکرم.

از تو به خاطر اینکه هر روز در ۷۹ سالگی از خواب بیدار می‌شوی و فشاری را که اکثر مردم هرگز نمی‌توانستند تحمل کنند، به دوش می‌کشی، متشکرم.

از تو به خاطر وعده‌های غذایی از دست رفته، از دست دادن وقت با خانواده، شب‌های بی‌خوابی، سفرهای مداوم، حملات بی‌وقفه و بار رهبری ملتی که همیشه خواسته‌های بیشتری دارد، متشکرم.

از تو به خاطر اینکه هر بار که مردم سعی کردند تو را از پا درآورند، ایستادی، متشکرم. از تو به خاطر تحمل انتقاد، دروغ، خیانت و فشاری که می‌توانست اکثر مردم را نابود کند، متشکرم.

از تو به خاطر رها کردن آسایش، حریم خصوصی، آرامش و زندگی‌ای که از قبل داشتی تا در یکی از سخت‌ترین موقعیت‌های جهان بنشینی و برای این کشور بجنگی، متشکرم.

نیازی به انجام هیچ یک از این کارها نبود. تو از قبل ثروت، موفقیت، املاک، سبک زندگی و آزادی را داشتی.

می‌توانستی کنار بروی. در عوض، تو فداکاری را انتخاب کردی. تو مسئولیت را انتخاب کردی. تو آمریکا را انتخاب کردی.

از تو به خاطر همه چیزهایی که حمل می‌کردی و بسیاری از مردم هرگز واقعاً ندیدند، متشکرم. از تو به خاطر اینکه همچنان این کشور را در اولویت خود قرار می‌دهی، متشکرم.

ما تو را می‌بینیم. ما قدردان شما هستیم. و از شما سپاسگزاریم.

خدا شما را حفظ کند. خدا شما را حفظ کند. و باشد که خداوند به شما قدرت دهد تا آنچه را که اکثر مردم هرگز نمی‌توانند، به دوش بکشید.

دیوید جی هریس جونیور

Human experience is characterized by moments that can be brief or lasting. The nature of these moments can vary significantly, influenced by our life’s circumstances. Reflecting on past experiences, such as receiving distressing news, can evoke strong emotions like anger or sorrow. On the other hand, moments of triumph, like winning a significant prize, can fill us with exhilaration. These experiences, though now part of our memory, continue to have a profound impact on us. The phenomenon of being deeply engrossed in someone’s company, often observed in romantic relationships, illustrates the profound effect of moments on human experience. In such instances, individuals become oblivious to their surroundings, lost in the gaze of the other. This highlights the importance of living in moments rather than merely counting time. By focusing on the quality of moments, life becomes more significant. The question then arises: shouldn’t we prioritize making each moment count, either by being happy or spreading happiness? This approach could potentially make the world a better place. Given the fragility of life, which can be altered in a single moment, it’s prudent to live in the present and make the most of it. Shouldn’t we enjoy each moment, considering the present might be the twilight of our life? Don’t waste it; instead, utilize it to its fullest potential. تجربه انسانی با لحظاتی مشخص می‌شود که می‌توانند کوتاه یا ماندگار باشند. ماهیت این لحظات می‌تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد و تحت تأثیر شرایط زندگی ما قرار گیرد. تأمل در تجربیات گذشته، مانند دریافت اخبار ناراحت‌کننده، می‌تواند احساسات قوی مانند خشم یا غم را برانگیزد. از سوی دیگر، لحظات پیروزی، مانند برنده شدن یک جایزه مهم، می‌تواند ما را سرشار از شور و نشاط کند. این تجربیات، اگرچه اکنون بخشی از حافظه ما هستند، اما همچنان تأثیر عمیقی بر ما دارند. پدیده غرق شدن عمیق در همراهی کسی، که اغلب در روابط عاشقانه مشاهده می‌شود، تأثیر عمیق لحظات را بر تجربه انسانی نشان می‌دهد. در چنین مواردی، افراد نسبت به محیط اطراف خود بی‌توجه می‌شوند و در نگاه دیگری گم می‌شوند. این امر اهمیت زندگی در لحظات را به جای صرفاً شمردن زمان برجسته می‌کند. با تمرکز بر کیفیت لحظات، زندگی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. سپس این سؤال مطرح می‌شود: آیا نباید اهمیت دادن به هر لحظه را در اولویت قرار دهیم، چه با شاد بودن و چه با گسترش شادی؟ این رویکرد می‌تواند به طور بالقوه جهان را به مکانی بهتر تبدیل کند. با توجه به شکنندگی زندگی که می‌تواند در یک لحظه تغییر کند، عاقلانه است که در زمان حال زندگی کنیم و از آن نهایت استفاده را ببریم. آیا نباید از هر لحظه لذت ببریم، با توجه به اینکه زمان حال ممکن است گرگ و میش زندگی ما باشد؟ آن را هدر ندهید؛ در عوض، از آن تا نهایت پتانسیلش استفاده کنید.

Never choose to abuse, never choose to use, people have feelings, so be cautious of your dealings, make friends and choose to stay,,give your all but never betray, every day give them a rosy, will today be your last, who knows? Practice what you preach. , go as far as you can reach, because these are people you teach. What will you say, when you see them going astray? Think about it if you may,,that you could have made them stay, and ultimately pray, by being true to what you say, the world you see is going astray,,it needs leaders, not cheaters. So please, do not make a friend, if you will leave him in the end, hearts will be broken, , there will be tears will be confused, there will be fears, so from today, treat people with respect, because this is what we expect!…….هرگز سو abuse استفاده را انتخاب نکنید ، هرگز استفاده نکنید ، “مردم احساسات خود را دارند” ، بنابراین مراقب رفتارهای خود باشید ، دوست شوید و ماندن را انتخاب کنید ، “همه چیز خود را بدهید اما هرگز خیانت نکنید” ، هر روز به آنها گل رز بدهید ” امروز آخرین شما باشد ، چه کسی می داند؟ آنچه را که تبلیغ می کنید ، تمرین کنید. ، تا جایی که می توانید بروید ، زیرا اینها افرادی هستند که به آنها می آموزید. وقتی می بینید گمراه می شوند ، چه خواهید گفت؟ اگر ممکن است ، به این فکر کنید که می توانستید آنها را وادار کنید که “بمانند” و در نهایت دعا کنند ، “صادقانه به آنچه می گویید ،” جهانی که می بینید گمراه می شود ، به رهبران نیاز دارد ، نه متقلبان. پس لطفاً ، دوستی پیدا نکنید ، اگر در آخر او را ترک خواهید کرد ، “قلب ها شکسته می شود ، اشک می ریزد ،” ذهن ها گیج می شوند ، “ترس وجود دارد” ، بنابراین از امروز ، مردم را با احترام بگذارید ، زیرا این همان چیزی است که ما انتظار داریم!