PROFIT AND LOSS

When we think about profit and loss, what goes through our minds? Is it about money? Do we wonder how much profit we can make on this deal, or how much we can lose if we don’t rob this person… maybe thousands… maybe millions? Does it all come down to money? Do we think about happiness and sadness… will I be happier with this person or that person? Will my life be a sea of ​​sorrow living with A. or a bed of roses living with B? Will there be a harbor where I can take refuge from my sad life… my loss? Should I sail off into the sunset with my beloved and find my happiness… my profit? Never forget… for every action, there is a reaction… when there is a void, something fills it… maybe air or sadness! As we climb that ladder of success to reach the top, are we going to step on people… both physically and emotionally? As we continue to climb, are we losing something… like our true selves…? When we gain love, do we lose sadness… When we gain hope, do we lose hopelessness… In the pursuit of fame and fortune, do we forget our true friends and family? Are we blind to these little things? We need to wake up and smell the roses! What is it worth to gain the whole world and lose our soul? Never forget!! Whenever and wherever, there is gain, there is always loss!! وقتی به سود و زیان فکر می کنیم، چه چیزی در ذهن ما می گذرد؟ آیا در مورد پول است؟ آیا تعجب می‌کنیم که در این معامله چقدر سود می‌توانیم به دست آوریم، یا اگر این شخص را دزدی نکنیم چقدر می‌توانیم ضرر کنیم… شاید هزاران… شاید میلیون‌ها؟ آیا همه چیز به پول خلاصه می شود؟ آیا ما به شادی و غم فکر می کنیم… آیا من با این شخص خوشحال تر خواهم بود یا آن شخص؟ آیا زندگی من دریایی از غم خواهد بود که با A. زندگی می کنم یا بستری از گل رز که با ب زندگی می کنم؟ آیا بندری وجود خواهد داشت که بتوانم زندگی غمگینم را در آن پناه ببرم… از دست دادنم؟ آیا باید با عزیزم به سمت غروب آفتاب حرکت کنم و خوشبختی خود را پیدا کنم … سود من؟ هرگز فراموش نکن…به هر عملی، عکس العملی وجود دارد…… وقتی یک جای خالی هست، چیزی آن را پر می کند…شاید هوا یا غم! همانطور که از آن نردبان موفقیت برای رسیدن به قله بالا می‌رویم، آیا قرار است مردم را زیر پا بگذاریم… چه از نظر فیزیکی و چه از نظر احساسی؟ در حالی که به بالا رفتن ادامه می دهیم، آیا چیزی را از دست می دهیم… مانند خود واقعی خود…؟ وقتی عشق به دست می آوریم، آیا غم و اندوه را از دست می دهیم… با به دست آوردن امید، آیا ناامیدی را از دست می دهیم… در جستجوی شهرت و ثروت، آیا دوستان و خانواده واقعی خود را فراموش می کنیم؟ آیا ما نسبت به این چیزهای کوچک کور می شویم؟ ما باید بیدار شویم و گل رز را بو کنیم! چه ارزشی دارد که تمام دنیا را بدست آوریم و روح خود را از دست دهیم؟ هرگز فراموش نکن!! هر وقت و هر جا سودی هست همیشه ضرری هست!!