Have you ever sat on the beach by yourself, awaiting the tide to come in and touch your feet? As you gaze across the horizon, there is not a person in sight,,a world without people .What are your thoughts? Do you feel lonely, sitting there by yourself, wishing someone else was beside you ? Or do you enjoy the silence, the peace, the tranquility ? Or are you there like a pebble, anxiously awaiting the tide to cover you up, hide your tears, and wash you away ? So why do you wait, motionless like Time? آیا تا به حال در ساحل به تنهایی نشسته اید و منتظر موج آب شوید و پاهای خود را لمس کنید؟ همانطور که به آن سوی افق نگاه می کنید ، شخصی در چشم نیست ، جهانی بدون مردم. نظرات شما چیست؟ آیا احساس تنهایی می کنید ، خودتان آنجا نشسته اید و آرزو می کنید کاش شخص دیگری در کنار شما باشد؟ یا از سکوت ، آرامش ، آرامش لذت می برید؟ یا آیا شما مانند یک سنگریزه در آنجا هستید و با نگرانی منتظر موج هستید تا شما را بپوشاند ، اشکهایتان را پنهان کند و شما را بشوید؟ پس چرا مانند زمان بی حرکت منتظر می مانید؟
