WANDERER

I feel like a wanderer, navigating from one path to another. Everything appears dark and foggy; there is no clear direction before me. Should I continue to meander or wait for guidance or remain stationary? I feel that I have no motivation, no purpose, no sense of direction; Oh, God, I commend myself unto you! I request guidance because, despite having eyes, I am unable to discern what is beneficial before me. Only with your assistance will I be able to extricate myself from this quagmire of confusion and embark upon the path of salvation. ((I feel like a wanderer, roaming from one path to another! Everything seems dark and foggy; there is no light before me. Should I still keep meandering or wait for a light or remain motionless like a statue? I feel that i have no motivation, no purpose, no existence; Oh, God, I commend myself onto you! I ask for guidance because, even though I have eyes, i cannot see what is good before me. Only with your help will I be able to pull myself out of this quicksand of confusion and step on the road of salvation! ). ((احساس سرگردانی می‌کنم که از یک مسیر به مسیر دیگر می‌رود. همه چیز تاریک و مه آلود به نظر می‌رسد؛ هیچ جهت روشنی پیش رویم نیست. آیا باید به سرگردانی ادامه دهم یا منتظر راهنمایی بمانم یا ساکن بمانم؟ احساس می‌کنم هیچ انگیزه، هدف و جهتی ندارم؛ خدایا، خودم را به تو می‌سپارم! درخواست راهنمایی دارم زیرا با وجود داشتن چشم، نمی‌توانم تشخیص دهم چه چیزی در مقابلم سودمند است. تنها با کمک تو می‌توانم خود را از این منجلاب سردرگمی نجات دهم و در راه نجات گام بردارم. ((احساس می‌کنم سرگردانم، از این راه به آن راه می‌روم! همه چیز تاریک و مه‌آلود به نظر می‌رسد؛ هیچ نوری پیش رویم نیست. آیا باید همچنان سرگردان بمانم یا منتظر نوری بمانم یا مثل یک مجسمه بی‌حرکت بمانم؟ احساس می‌کنم هیچ انگیزه‌ای، هیچ هدفی، هیچ وجودی ندارم؛ خدایا، خودم را به تو می‌سپارم! از تو راهنمایی می‌خواهم، زیرا با اینکه چشم دارم، نمی‌توانم آنچه را که پیش رویم خوب است ببینم. تنها با کمک تو می‌توانم خودم را از این باتلاق سردرگمی بیرون بکشم و در جاده نجات قدم بگذارم!))