MEMORIES

A friend of mine posted in the fall and said that now we have to leave the tears and sadness and longing behind! My opinion was that I am willing to leave the sadness and tears behind, but I will keep the longing with me, because in such times it is the only good thing that remains… a golden memory of a moment in time. Apart from those, there is one very lovely moment that I wish I could have again… when we were very young with my sister. We used to fight and argue a lot, we went to school together, , even at that very young age, I was her protector. At that time, all those moments were just moments for us. Did we think about the future? No. Did we think about growing old? No! But now, with reflection, those moments have become very precious memories that should be stored in a vault, until I am very depressed, and need the strength to continue, to take them out! I wish I could be that little boy playing with his sister again, but it’s impossible to go back in time, so we must find courage and strength in what remains… because she has already left this world. His hands reach out to me, beckoning me, but for now I must decline and continue writing. یکی از دوستانم در پاییز پست گذاشت و گفت که حالا باید اشک و اندوه و دلتنگی را پشت سر بگذاریم! نظر من این بود که حاضرم غم و اندوه و دلتنگی را پشت سر بگذارم، اما دلتنگی را با خودم نگه می‌دارم، چون در چنین مواقعی تنها چیز خوبی که باقی می‌ماند… یک خاطره طلایی از یک لحظه در زمان. جدا از این‌ها، یک لحظه بسیار دوست‌داشتنی وجود دارد که آرزو می‌کنم دوباره آن را داشته باشم… وقتی با خواهرم خیلی کوچک بودیم. زیاد دعوا و بحث می‌کردیم، با هم به مدرسه می‌رفتیم، حتی در آن سن بسیار کم، من محافظ او بودم. در آن زمان، همه آن لحظات فقط لحظاتی برای ما بودند. آیا به آینده فکر می‌کردیم؟ نه. آیا به پیر شدن فکر می‌کردیم؟ نه! اما حالا، با تأمل، آن لحظات به خاطرات بسیار گرانبهایی تبدیل شده‌اند که باید در یک گاوصندوق نگهداری شوند، تا زمانی که من بسیار افسرده شوم و به قدرت ادامه دادن و بیرون آوردن آنها نیاز داشته باشم! ​​کاش می‌توانستم دوباره آن پسر بچه‌ای باشم که با خواهرش بازی می‌کند، اما بازگشت به گذشته غیرممکن است، بنابراین باید در آنچه باقی مانده شجاعت و قدرت پیدا کنیم… زیرا او قبلاً این دنیا را ترک کرده است. دست‌هایش ✋ به سمتم دراز می‌شوند و مرا فرا می‌خوانند، اما فعلاً باید رد کنم و به نوشتن ادامه ده.