Category: Uncategorized

As I step into a brighter future, I invite you to join me on this journey of growth and discovery. Will you walk alongside me, hand in hand, as we chase our dreams and create a tomorrow filled with promise? With each passing day, I’m rebuilding and rediscovering my strength; my heart is becoming a sanctuary of hope and resilience. I’m committed to nurturing and supporting you; together, we can rise above any challenge. As we embark on this new chapter, I ask again, will you walk with me into a future filled with limitless possibilities? ((My days of wine and roses are gone; now is the time for tears and thorns! Will you leave me, my love, or will you stay with me to my bitter end? Every day, my little hut is leaking; every day i get drenched from head to toe; my roof has become the stars, my bed is the hard cold ground! I can’t provide for you; all i am a rope around your neck. There is no daylight nor sunshine, only the black, lonely night. Staying with me is one foot in the graveyard; again, I ask, will you still stay with me?) همچنان که به سوی آینده‌ای روشن‌تر گام برمی‌دارم، از شما دعوت می‌کنم در این سفر رشد و کشف به من بپیوندید. آیا دست در دست من، در کنارم قدم خواهید برداشت، در حالی که رویاهایمان را دنبال می‌کنیم و فردایی پر از امید می‌سازیم؟ با گذشت هر روز، من در حال بازسازی و کشف مجدد قدرت خود هستم؛ قلبم به پناهگاهی از امید و تاب‌آوری تبدیل می‌شود. من متعهد به پرورش و حمایت از شما هستم؛ با هم، می‌توانیم از هر چالشی عبور کنیم. همانطور که این فصل جدید را آغاز می‌کنیم، دوباره می‌پرسم، آیا با من به سوی آینده‌ای پر از امکانات بی‌حد و مرز قدم خواهید گذاشت؟ ((روزهای شراب و گل سرخ من گذشته است؛ اکنون زمان اشک و خار است! آیا مرا ترک خواهی کرد، عشق من، یا تا پایان تلخم با من خواهی ماند؟ هر روز، کلبه کوچک من چکه می‌کند؛ هر روز از سر تا پا خیس می‌شوم؛ سقف من ستاره شده است، تخت من زمین سخت و سرد است! من نمی‌توانم برای تو چیزی فراهم کنم؛ تنها چیزی که هستم طنابی دور گردن توست. نه نور روز وجود دارد و نه آفتاب، فقط شب سیاه و تنهایی. ماندن با من مانند یک پا در گورستان است؛ دوباره می‌پرسم، آیا هنوز با من خواهی ماند؟)

The night’s silence is punctuated by the pitiful moans of the sick, the heart-wrenching wails of those who have lost loved ones, the anguished cries, and the blood-curdling screams of young girls consumed by fear, unable to surrender to sleep. Where are you, oh God? Have you turned your back on us, as the world has done? If so, we are left to endure a desolate existence. ((The night is silent as a grave, but frequently disturbed by the moans of the sick, the wailing of those who have lost loved ones, the cries of agony and the screams of the young girls who are so afraid that they are unwilling to surrender to sleep. Where are you, oh God? Have you turned your back on us as the world has done? If so, then we are in a different space and time!)) سکوت شب با ناله‌های رقت‌انگیز بیماران، ناله‌های دلخراش کسانی که عزیزان خود را از دست داده‌اند، فریادهای دلخراش و جیغ‌های خونین دختران جوانی که از ترس در خود فرو رفته‌اند و نمی‌توانند تسلیم خواب شوند، آمیخته شده است. خدایا کجایی؟ آیا مانند دنیا به ما پشت کرده‌ای؟ اگر چنین است، ما باید وجودی متروک را تحمل کنیم. ((شب همچون گوری خاموش است، اما اغلب با ناله‌های بیماران، شیون و زاری کسانی که عزیزانشان را از دست داده‌اند، فریادهای درد و فریادهای دختران جوانی که چنان ترسیده‌اند که حاضر نیستند به خواب بروند، آشفته می‌شود. خدایا کجایی؟ آیا مانند دنیا به ما پشت کرده‌ای؟ اگر چنین است، پس ما در مکان و زمان متفاوتی هستیم! )

LILIES… When will the lilies of the field regain their radiant vitality and turn a vibrant green once more, symbolizing our unwavering resilience and hope for a brighter, more glorious future? The soil, once saturated with the struggles of our past, is now a fertile ground for transformation, growth, and renewal. The arrival of newcomers can bring innovative opportunities for collaboration, progress, and mutual empowerment. Perhaps the lilies are simply waiting for the perfect moment to emerge, unafraid to flourish in a land where freedom, justice, and equality prevail. Will eagles once again soar effortlessly across the crystal-clear blue sky, inspiring us to reach new, unprecedented heights? Will we once again breathe the crisp, refreshing air of freedom, unencumbered by oppression, fear, or doubt? All these possibilities await us, and we hold the transformative power to create a brighter, more promising tomorrow. Where are you, God? Are you guiding us towards a future filled with hope, promise, and infinite possibilities? Please look down upon us, have mercy, and nourish our spirits, freeing us to flourish, grow, and thrive. Please listen to the cries of your children; we are rising, empowered, united, and unstoppable. The time is now! نیلوفرها… چه زمانی نیلوفرهای مزرعه نشاط درخشان خود را باز می‌یابند و بار دیگر به رنگ سبز پر جنب و جوش در می‌آیند، که نمادی از تاب‌آوری تزلزل‌ناپذیر و امید ما برای آینده‌ای روشن‌تر و باشکوه‌تر است؟ خاک، که زمانی از مبارزات گذشته ما اشباع شده بود، اکنون زمینی حاصلخیز برای تحول، رشد و تجدید است. ورود تازه‌واردان می‌تواند فرصت‌های نوآورانه‌ای برای همکاری، پیشرفت و توانمندسازی متقابل به ارمغان بیاورد. شاید نیلوفرها صرفاً منتظر لحظه‌ای مناسب برای ظهور هستند، بی‌باکانه از شکوفایی در سرزمینی که آزادی، عدالت و برابری در آن حاکم است، شکوفا شوند. آیا عقاب‌ها بار دیگر به راحتی در آسمان آبی شفاف پرواز خواهند کرد و ما را برای رسیدن به ارتفاعات جدید و بی‌سابقه الهام خواهند بخشید؟ آیا بار دیگر هوای تازه و طراوت‌بخش آزادی را بدون ظلم، ترس یا شک استنشاق خواهیم کرد؟ همه این امکانات در انتظار ما هستند و ما قدرت دگرگون‌کننده‌ای برای ایجاد فردایی روشن‌تر و امیدوارکننده‌تر داریم. کجایی، خدا؟ آیا ما را به سوی آینده‌ای پر از امید، نوید و امکانات بی‌نهایت هدایت می‌کنی؟ لطفاً به ما نگاه کن، رحم کن و روح ما را تغذیه کن و ما را آزاد کن تا شکوفا شویم، رشد کنیم و پیشرفت کنیم. لطفاً به فریادهای فرزندانت گوش کن؛ ما در حال برخاستن، توانمند شدن، متحد شدن و توقف‌ناپذیر بودن هستیم. زمانش همین الان است!

To all those who strive to genuinely advance education, it is indeed a noble endeavor, particularly in the face of formidable opposition. This is a pursuit that others should emulate. However, caution is warranted, as external forces are vigilant and continually seeking ways to impede this burgeoning tide of knowledge. It is advisable to remain cautiously optimistic and refrain from boasting excessively. To new graduates, your journey has merely begun; the degree you have earned is merely a symbol of your potential, which must be actualized through the practical application of your skills. Good luck to all those in the field of education; you have empowered your nation with the wheels of progress. برای همه کسانی که واقعاً برای پیشرفت آموزش تلاش می‌کنند، این واقعاً یک تلاش شریف است، به خصوص در مواجهه با مخالفت‌های سرسخت. این تلاشی است که دیگران باید از آن تقلید کنند. با این حال، احتیاط لازم است، زیرا نیروهای خارجی هوشیار هستند و دائماً به دنبال راه‌هایی برای جلوگیری از این موج رو به رشد دانش هستند. توصیه می‌شود که با احتیاط خوش‌بین باشید و از فخرفروشی بیش از حد خودداری کنید. برای فارغ‌التحصیلان جدید، سفر شما تازه آغاز شده است؛ مدرکی که کسب کرده‌اید صرفاً نمادی از پتانسیل شماست که باید از طریق کاربرد عملی مهارت‌هایتان به واقعیت تبدیل شود. برای همه کسانی که در حوزه آموزش فعالیت می‌کنند آرزوی موفقیت دارم؛ شما ملت خود را با چرخ‌های پیشرفت توانمند ساخته‌اید.

Whispers of love, a stolen kiss, these are the things I really miss, because when I’m with you, I’m at peace, because without you, all the wonders stop; Oh, how I love to be with you, to feel the warmth of your being; Love, when we’re apart it’s only cold, life is cruel, but it teaches you, bear your burdens, be strong too, because one day the sun will shine, then you’ll be mine, and the dream will become reality! Bodies will unite! زمزمه‌های عشق، یک بوسه‌ی دزدیده شده، اینها چیزهایی هستند که واقعاً دلم برایشان تنگ شده، زیرا وقتی با تو هستم، در آرامش هستم، زیرا بدون تو، تمام شگفتی‌ها متوقف می‌شوند؛ آه، چقدر دوست دارم با تو باشم، گرمای وجودت را حس کنم؛ عشق، وقتی از هم جدا هستیم فقط سرد است، زندگی بی‌رحم است، اما به تو می‌آموزد، بارهایت را تحمل کن، قوی هم باش، زیرا روزی خورشید خواهد درخشید، آنگاه تو از آن من خواهی بود، و رویا به واقعیت تبدیل خواهد شد! بدن‌ها به هم خواهند پیوست!