Month: March 2026

What do we think about when we hear the word “Freedom” being spoken? What goes through our minds when we read about it? Do we experience joy (as if a loved one has been freed) , or sorrow or fear (as if a dangerous criminal has escaped, thus having his freedom). In the past, and even up to today, countless lives have been lost with nations and countries trying to attain that, fighting each other. Some even use that word as an excuse for personal gain! We should always remember the unsung heroes of freedom…. some of whom we will never hear about. Some smaller countries which were governed externally even attained their independence…their freedom. We only have to reflect on History to decide whether this was a fruitful venture. We should not forget the never-ending protests…all in the name of freedom. These protesters face real danger when doing that…. rain, the unrelenting heat, and even attacks from unknown sources…. but never surrendered! In our young days, were we given that freedom to choose, or was there too much parental control or domination? Would our lives have been different if we had chosen different paths? Who knows? Emotional freedom is an essential nutrient in our wellbeing. We should choose how to live our lives…. either by being a menace or a credit to society. We should also remember that by choosing to be a menace, we may lose our freedom. Wouldn’t you rather soar like an eagle, enjoying the breathtaking view of Freedom, than to be chained by the shackles of your impoverished mind? وقتی کلمه “آزادی” را می شنویم به چه فکر می کنیم؟ وقتی در مورد آن می خوانیم چه چیزی در ذهن ما می گذرد؟ آیا ما شادی را تجربه می کنیم (مثل اینکه یکی از عزیزان آزاد شده است) یا غم یا ترس (مثل اینکه یک جنایتکار خطرناک فرار کرده است و به این ترتیب آزادی خود را دارد). در گذشته و حتی تا به امروز، جان‌های بی‌شماری با ملت‌ها و کشورهایی که برای رسیدن به آن تلاش می‌کردند، از دست داده‌اند و با یکدیگر می‌جنگند. حتی برخی از آن کلمه به عنوان بهانه ای برای منافع شخصی استفاده می کنند! ما باید همیشه قهرمانان گمنام آزادی را به یاد بیاوریم… برخی از آنها هرگز در مورد آنها نخواهیم شنید. برخی از کشورهای کوچکتر که از خارج اداره می شدند حتی به استقلال … آزادی خود دست یافتند. ما فقط باید به تاریخ فکر کنیم تا تصمیم بگیریم که آیا این یک سرمایه گذاری ثمربخش بوده است یا خیر. ما نباید اعتراضات بی پایان را فراموش کنیم… همه به نام آزادی. این معترضان هنگام انجام این کار با خطر واقعی روبرو می شوند…باران، گرمای بی امان، و حتی حملات از منابع ناشناس… اما هرگز تسلیم نشدند! آیا در دوران جوانی ما این آزادی انتخاب داده شده بود یا کنترل یا تسلط والدین بیش از حد بود؟ آیا اگر مسیرهای متفاوتی را انتخاب می کردیم، زندگی ما متفاوت بود؟ چه کسی می داند؟ آزادی عاطفی یک ماده مغذی ضروری در بهزیستی ما است. ما باید انتخاب کنیم که چگونه زندگی کنیم… چه با تهدید بودن یا اعتباری برای جامعه. ما همچنین باید به خاطر داشته باشیم که با انتخاب یک تهدید، ممکن است آزادی خود را از دست بدهیم. آیا ترجیح نمی دهید مانند یک عقاب اوج بگیرید و از منظره نفس گیر آزادی لذت ببرید تا اینکه در غل و زنجیر ذهن فقیر خود ببندید؟

This world is supposed to be filled with humans, but most of it is made up of people pretending to be humans! Their goals are power, greed, tyranny, and destruction! They feel like they are constantly in touch with God and God constantly forgives them for their heinous crimes. They feel like they are the ones doing God’s work. What selfish beings are these? The world was formed without religions. Man created it for his own benefit as a way to dominate others. Indoctrination was followed with obsessive rules, restrictions, and other obstacles. Every religion dedicates time for spiritual growth and purification! Although this fast has different names, it is all the same! Does this fast cleanse you for the whole year or for a short time? Is it part of the indoctrination ritual or is it just to keep people chained to these beliefs? The poor have been without food for a long time! Yet they look at these well-dressed people who go without food for a short time and sigh! They look at their tattered clothes and sigh again. They call it fasting. We have another word….hungry دنیا قرار است توسط انسان ها پر شود، اما بیشتر مردم آن را افرادی تشکیل می دهند که وانمود می کنند انسان هستند! اهداف آنها قدرت، طمع، استبداد و نابودی است! آنها احساس می کنند که دائماً با خدا در تماس هستند و خداوند آنها را مرتباً به خاطر جنایات فجیعشان می بخشد. آنها احساس می کنند که آنها رشته هستند و کار خدا را انجام می دهند. اینها چه موجودات خودخواه هستند؟ جهان بدون ادیان شکل گرفت. انسان آن را به نفع خود آفرید تا راه سلطه بر دیگران باشد. تلقین همراه با قوانین وسواسی، محدودیت ها و موانع دیگر دنبال شد. هر دینی زمانی را برای رشد معنوی و پاکسازی اختصاص می دهد! با اینکه این روزه نام های مختلفی دارد، اما همه یکسان است! آیا این روزه شما را برای تمام سال پاک می کند یا برای مدت کوتاهی؟ آیا این بخشی از آیین تلقین است یا صرفاً برای زنجیر نگه داشتن مردم با این اعتقادات است؟ فقرا خیلی وقته که بدون غذا هستند! با این حال آنها به این افراد خوش لباس نگاه می کنند که برای مدت کوتاهی بدون غذا می مانند و آه می کشند! به لباس های ژنده خود نگاه می کنند و دوباره آه می کشند. آن ها به آن می گویند روزه. حرف دیگری داریم…..گرسنگی!

Beauty is seen through the Eyes of the Beholder! Regardless of what others may see in something or someone, the one who sees the Beauty in it, is the one whose Heart is filled with Love. He sees The Magnificence in the Flowers, and deeply inhales their Fragrance, he enjoys the chirping of the Birdy, the laughter of Children, the joyful Barking of the Dogs as they lovingly gaze at their Masters! To others, this is just an illusion. They don’t see what he sees. What others see is pure Negativity! There is no Peace and Quiet. There is no Love, only Hostility, no Beauty…only Anger and Hate, apart from Destruction, Decimation, Obliteration, Death, Grief and Dominance! The Taliban has no idea of Government, how to move a Nation towards Prosperity and happiness. They are brainless animals whose Touch bring Death! From the beginning of their Reign, they have learnt Nothing. Physically, they are here, but their Minds and Brains are covered with Cobwebs, because they don’t use them. Their puerile Attitude and Mentality have confined them to the Ice Age, and they want to keep the Country and its Population to stay the same way. They only know Domination…keep the people in line by use of weapons. Is that what they learnt? What a shame. Their government is based on Fear, not Love! They took over a Country but cannot even feed it. Instead of this, they cause Mayhem and Death. As I said at the Beginning, Beauty is in the eyes of the Beholder. But the Taliban is Blind and cannot see or appreciate anything that is good! زیبایی از طریق چشم بیننده دیده می شود! صرف نظر از اینکه دیگران در چیزی یا کسی چه می بینند، کسی که زیبایی را در آن می بیند، کسی است که قلبش پر از عشق است. او شکوه و عظمت گل ها را می بیند و عطر آنها را عمیقا استشمام می کند، از صدای جیک پرندگان، از خنده کودکان، پارس کردن شادی آور سگ ها در حالی که عاشقانه به اربابان خود خیره می شوند، لذت می برد! برای دیگران، این فقط یک توهم است. آنها چیزی را که او می بیند نمی بینند. چیزی که دیگران می بینند، منفی بودن محض است! صلح و آرامش وجود ندارد. هیچ عشقی وجود ندارد، فقط دشمنی،، هیچ زیبایی…تنها خشم و نفرت وجود دارد، غیر از ویرانی، نابودی، نابودی، مرگ، اندوه و سلطه! طالبان هیچ تصوری از حکومت ندارند که چگونه یک ملت را به سوی سعادت و خوشبختی سوق دهند. آنها حیوانات بی مغزی هستند که لمس آنها باعث مرگ می شود! آنها از آغاز سلطنت خود، Nothing را یاد گرفته اند. از نظر فیزیکی، آنها اینجا هستند، اما ذهن و مغز آنها با تار عنکبوت پوشیده شده است، زیرا آنها از آنها استفاده نمی کنند. نگرش و ذهنیت نابخردانه آنها آنها را به عصر یخبندان محدود کرده است و آنها می خواهند کشور و جمعیت آن را به همین شکل حفظ کنند. آنها فقط سلطه را می شناسند… با استفاده از سلاح مردم را در صف نگه دارید. آیا این چیزی است که آنها یاد گرفتند؟ چه شرم آور. حکومت آنها بر اساس ترس است، نه عشق! آنها یک کشور را تصرف کردند، اما حتی نمی توانند آن را تغذیه کنند. به جای این، آنها باعث ضرب وشتم و مرگ می شوند. همانطور که در ابتدا گفتم، زیبایی در چشم بیننده است. اما طالبان کور هستند و نمی توانند چیزی را که خوب است ببینند یا قدردانی کنند! ……….I am also a tired soul. Engraved in my memory is a vision of my mother, who worked tirelessly to pay my tuition fees for school , sitting in a chair alone, holding a piece of bread and a bottle of water, in the nursing home, (suffering from Alzheimer’s Disease ) for the whole day , being ignored by the staff….actually starving…and no one even helping her! My heart bled to see a woman , who was once so beautiful, wither like a flower, gradually fading away. At least, in her last few minutes of Life she still remembered me. That is my consolation! …,,,

من هم روح خسته ام. تصویری از مادرم که در حافظه من حک شده است ، تصویری از مادرم است که خستگی ناپذیر برای پرداخت شهریه من برای مدرسه کار می کرد ، تنها در صندلی نشسته ، یک قطعه نان و یک بطری آب را در آسایشگاه نگه داشت ، (مبتلا به بیماری آلزایمر) برای کل روز ، توسط کارکنان نادیده گرفته شد … در واقع گرسنه … و هیچ کس حتی به او کمک نمی کند! قلبم خونریزی کرد و دید زنی ، که زمانی بسیار زیبا بود ، مانند یک گل پژمرده ، کم کم محو می شود. حداقل ، او در آخرین دقایق زندگی خود هنوز به یاد من بود. این